Özdeğer, sahip olduklarınla, başardıklarınla ya da başkalarının sana nasıl davrandığıyla ilgili değildir.
Özdeğer, tüm bunların ötesinde, yalnızca var olduğun için değerli olduğunu bilmektir.
Çoğu zaman değerimizi dışarıda ararız. Takdir edilmekte, sevilmekte, onaylanmakta ya da başarılı olmakta… Oysa bunların hiçbiri gerçek özdeğerin kaynağı değildir. Çünkü dışarıdan gelen her şey değişebilir. Hatta bağımlılık yaratabilir.
Gerçek özdeğer, koşullardan bağımsızdır.
Kendini olduğun gibi kabul edebildiğinde, sınırlarını sevgiyle çizebildiğinde ve kendi sesini başkalarının beklentilerinin önüne koyabildiğinde güçlenir.
Hayat, kendimize verdiğimiz değerin aynasıdır. Kabul ettiğimiz ilişkiler, yaptığımız seçimler ve kurduğumuz yaşam, çoğu zaman kendimiz hakkında neye inandığımızı yansıtır.
Bu yüzden özdeğer bir sonuç değil, bir başlangıçtır.
Kendine değer verdiğinde daha fazla olmaya çalışmazsın. Daha fazla kanıtlamaya ihtiyaç duymazsın. Kendini başkalarıyla kıyaslamaktan vazgeçersin.
Çünkü bilirsin ki değer, kazanılan bir şey değil; hatırlanan bir gerçektir.
Ve belki de dönüşümün en güçlü adımı, kendine şu cümleyi söyleyebilmektir:
“Ben değerliyim. Sadece olduğum halimle.”
“Özdeğer, kendini değiştirmeye çalışmayı bıraktığında ve kendini hatırladığında başlar.”